Blikjes of een tap op kantoor? Wat het je echt kost

Een krat blikjes is zo besteld, dus blikjes voelen als de goedkope keuze. Maar de echte rekening zit niet in de inkoopprijs. Hij zit in het werk, het afval en het statiegeld dat je het hele jaar rondpompt.

De verborgen kosten van blikjes

De prijs per blikje ken je. Wat daar niet in zit:

• Inkoop en gesleep. Elke week bestellen, tillen, opslaan en de voorraad in de gaten houden. Dat is iemands tijd.
• Statiegeld. Inzamelen, sorteren, inleveren. Geld dat je rondpompt zonder dat het iets oplevert.
• Afval. Honderden blikjes per maand de prullenbak in, plus de plakkerige zakken met halfvolle blikjes.
• Ruimte. Kratten en pallets die ergens moeten staan.

Tel dat een jaar op en je schrikt vooral van het volume. Een kantoor van vijftig man versjouwt zo de blikjes ter grootte van een volwassen olifant aan gewicht. Geen druppel daarvan levert iets op.

Wat een tap anders doet

Bij een frisdranktap komt de drank uit de kraan. Dat haalt in een klap het bestellen, sjouwen en statiegeld weg. De navulling komt per pakketpost en sluit je in een paar minuten zelf aan. Geen blikjes, geen pallets, geen zakken met leeggoed.

Qua kosten ruil je de losse blikjes in voor een vast maandbedrag voor de machine. De frisdrank reken je los af naar verbruik. Vooraf helder, en je weet precies waar je aan toe bent.

En de smaak dan?

Dit is geen smaakwater. De frisdrank uit de tap wordt gemaakt met dezelfde techniek waarmee de cola uit de kraan komt in restaurants en de bioscoop. Tot vier frisdranksmaken naar keuze plus bruiswater, denk aan cola, sinas, citroen of een energydrink, standaard suikervrij. De frisdrank die je team kent en pakt, zonder het blikje.

De rekening, kort

Blikjes lijken goedkoop tot je het werk en het afval meetelt. Een tap kost een helder maandbedrag en haalt het gedoe eruit. Voor de meeste kantoren is de vraag dan ook niet of het uit kan, maar hoeveel rust het oplevert.